Tuesday, July 18, 2006
عکاسی باید سر پای خود بایستد*

* عنوان مقاله ای است از برنیس آبوت (Berenice Abbott) که همراه با 6 مقاله دیگر توسط وازریک درساهاکیان و بهمن جلالی ترجمه شده و در سال 1365 منتشر شده است.
«به عقیده من (Berenice Abbott) تصویرگرایی بیشترین تاثیر را در نامکشوف ماندن عکاسی داشته است. اما اول بگذارید این اصطلاح را تعریف کنم. تصویر گرایی در اساس یعنی ساختن تصویرهای لذتبخش، زیبا و تصنعی، با روحیه سطحی بعضی نقاش های بی اهمیت. حتی باید گفت مقلدان این کیفیت های سطحی به آن ارزش های حقیقی که نقاش در پی آنهاست آگاهی ندارد. اگر عکاسی از رسانه دیگری تقلید کند، هرگز نمی تواند به سن بلوغ برسد. عکاسی باید روی پای خود بایستد. باید خود به تنهایی راه بیفتد. باید خودش باشد.
اگر رسانه ای به خاطر تصویر واقع گرایانه ای که با عدسی شکل گرفته است یک رسانه تجسمی است، دلیل ندارد در تحریف کارکرد آن پافشاری کنیم».
....
کتاب شامل 6 مقاله دیگر از عکاسان سرشناس است که خواندنش همیشه تازگی دارد.
برنیس آبوت (عکاس: برنیس آبوت).
لینک دائم به این پست
| 1 comments
1 Comments:
Anonymous كنج گفت
توي يه عكس ارزشهاي حقيقي رو كي بايد تشخيص بده؟ الزاما عكاس به ارزش هاي حقيقي عكسي كه گرفته آگاهه؟ يا به اندازه تعداد آدمي كه عكس رو نگاه مي كنند ميشه ارزش حقيقي از عكس پيدا كرد ارزشهايي كاملا متفاوت؟ عكاس بايد روي پاي خودش بايسته. منم موافقم. بايد چارچوب ها رو در هم شكست البته تو هنر..
Wednesday, July 19, 2006 8:09:00 AM  
Post a Comment
<< Home