سایت عکاسی و تعدادی از عکاسان خبری حرکتی را برای احقاق حقوق عکاسان شروع کرده اند که به عنوان حرکتی صنفی جای تقدیر دارد. ولی به عنوان یک ناظر خارجی بیطرف، باید گفت که اگر به منبع اصلی مشکل و طریقه صحیح برخورد با آن پرداخته نشود، احتمال به نتیجه نرسیدن این حرکت بیشتر از موفقیت آن است. می توان تفاوت قائل بود بین سرقت و عدم رعایت قوانین حق مولف. هم چنین ماهیت استفاده بدون ذکر نام از آرشیو شخصی یک عکاس بسیار متفاوت است با استفاده ازعکس های وی که توسط یک خبرگزاری یا آژانس منتشر شده.
چنین به نظر می رسد که مشکل اصلی در این اینجا به قوانین حمایتی بر می گردد. در نبود یک قانون موثر و مدون باز هم به کرات شاهد این قبیل مشکلات خواهیم بود. شاید استفاده از یک عکس از نظر اخلاقی صحیح نباشد ولی باید دید که این عمل از منظر قانون چگونه دیده می شود. شاید بتوان کاری را از نظر اخلاقی نکوهش کرد ولی آیا می توان آنرا از منظر قانونی نیز محکوم کرد؟ احتمالا اگر این وقت و انرژی صرف درخواست تصویب یا تغییر قوانین حمایتی قوی تری شود، نتیجه بهتری از آن عاید خواهد شد.