
ماینز (13 سپتامبر 2006)
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
هادی حیدری: در تمام روزنامهها و مجلاتي كه كار ميكردم، اطرافيانم از ديدن كاريكاتورها، به دنبال پيدا كردن مصداقهاي عيني بودند. يعني كاريكاتورهايي كه كلي بوده و هيچ شخصيت حقيقي را تصوير نكرده بودند، اطرافيان را به اين كنجكاوي مبتلا ميكرد تا براي آن شخصيتها، افراد حقيقي را خصوصا در ميان مسوولان مملكتي جستوجو كنند.... ميدانم چه انتظاري از كاريكاتور دارند؟ آيا از اين هنر هم انتظار مداحي و ثناگويي و بهبه و چهچه گفتن دارند؟ اگر اينگونه باشد كه بايد گفت به يك نقض غرض دچار شدهاند. پيشنهاد ميكنم آقاياني كه نگران نقض آزادي و حقوق بشر در كشورهاي ديگر عالمند و براي آن حاضرند هزينههاي چندميليوني و برپايي جشنوارهها و مسابقههاي كاريكاتور كنند، كمي هم چشمان مباركشان را به داخل كشور بچرخانند و همكاران خود را نظاره كنند كه چگونه آزاديهاي پيش پا افتاده از آنها گرفته شده و يك شبه داغ بيكاري بر دلهايشان گذاشته ميشود. ...
متن کامل