انگار 25 سال پیش بود. مهرماه 1360، دبستان طالقانی بوستان، گچساران. همان کلاسی که برای اولین بار به عنوان دانش آموز سال اول دبستان به آن پا گذاشتم. فضا همان بود، فقط کمی نو تر با دانش آموزانی جدید! امروز سری به همان کلاس زدم.

بوستان (16 اکتبر 2006)

بوستان (16 اکتبر 2006)

بوستان (16 اکتبر 2006)
thanks my Lord that you dont have enough time to countinue working on this ...lol..
i realy enjoyed.
تمام آنچه که تو رفتی تا از دستش خلاص شوی .
شاید...به گمانم...و
و حالا همین ها برایت پر از خاطره است همان دیوار های کوتاه و سست در یک دبستان که هیچ کس تحویلش نمیگیرد .
همیشه همین طور است .
سالها بعد آدم دلش برای چیز هایی تنگ می شود که خیلی هم از بودنشان در سال ها پیش راضی نبوده است.
ممنون.
من هم همین طورم.
مثل همه .
شاید
....
:)
que est-ce que ca veut dire?
البته به همون اندازه هم مهمه که : قراره به کجا بره .
امیدوارم 25 سال دیگه به جایگاه امروزیت بیای و از اینهمه تغییر متعجب بشی .
مدرسه ای که حتا با خیلی ازمدارس شهری کنونی هم تفاوت دارد ..تخته سیاهی که آنقدر به سطح زمین نزدیک است ! ..کلاس مختلط ، رنگهای متفاوت روپوش بچه ها، میز و نیمکتهای کوتاه و بلند و ناهماهنگ ..ولی همان لبخندها و شادیهای کودکانه ..مثل همیشه..خیلی خاطره انگیز بود..مرسی