Wednesday، December 13، 2006
این اینترنت لجباز
من رسما بی خیال دی اس ال در خانه شدم. پس از اتمام قرار داد با آرکور، تصمیم داشتم که از سرویس جدید دی اس ال شرکت O2 استفاده کنم که تازه حدود یک ماه پس از درخواست جواب دادند که خط تلفن من ظرفیت لازم را ندارد. بعد از آن هم که تصمیم داشتم از سرویس تلکام استفاده کنم که پس از وصل شدن تلفن جدید، معلوم شد که اینترنت آن مشکل دارد. فعلا که همین اینترنت دانشگاه در دسترس است، تا بعد.
پ.ن.: تاثیر عکس از حسن سربخشیان
چرا باید رای داد از مسعود بهنود
ابطحی هم بوی ادبیات فسیل های مارکسیست را فهمید
3 Comments:
Anonymous esmail گفت
آخی ... بمیرم من برات..بای

Anonymous ساراي گفت
مي بينم كه از فقدان اينترنت غمگين هستي. كي بود وقتي اومد ايران تو اولين پستش از سرعت كم اينترنت تو ايران ناله مي كرد.حالا يه خورده مزه مزه كن تا روزي كه برگردي و از اينترنت ولو با سرعت كم لذت ببري. آي مي چسبه :)))
مقاله بهنود خوب بود اما من هميشه مي گم نگارش بهنود ايرادات دستوري داره البته اين از ارادتم به ايشون كم نمي كنه.
از ارادت تو به ابطحي خبر دارم اما جسارتا بايد عرض كنم كه ابطحي خودش بوي ادبيات فسيل هاي ماركسيست رو نفهميده چون اساسا حس بويايي نداره احتمالا اين رو عطريان يا رمضان زاده بهش گفته
باور كن ايرج مهرگان
:)))

Anonymous Amir گفت
آقا ما فکر کردیم اونجا دیگه شما تو اینترنت شنا کرال میرید! نگو اونجا هم مثل اینجا برای گرفتن یه خط ای دی اس ال! باید مصیبت کشید. البته مطمئنم که اون سرعت اینترنتی که اونجا هست رو نبایدم خطوط معمولی یا حتی پیشرفته تلفن بتونند تحمل کنند. مثل این میمونه که بخواهید موتور لامبورگینی رو بندازید رو پراید!