هفته قبل هم خبر دیگری منتشر شد تا بعضی رفتار های کاربران اینترنتی ایرانی قابل تامل شود. فیلم 300 که یک فیلم تجاری فانتزی هالیوودی است، باز هم افرادی را مشغول خود کرد که اغلب، علاوه بر آنکه آن را ندیده اند، خبری از پیشینه و داستان آن هم ندارند. چنین فیلم هایی نه در هالیوود که در همه جای دنیا هم ساخته می شوند و کسی آن را توهین به خود تلقی نمی کند. لشکریانی با نقاب های روی صورت (و نه چنانکه بعضی ها نوشته اند «کریه المنظر») و جنگجو، کلیشه بسیاری از فیلم های سینمایی در دنیا است. این فقط یک فیلم است برای سرگرمی و نه بیشتر. مطلبی دیگر در همین زمینه

احتمالا باید ایتالیایی ها پدر فرانسوی ها را بیاورند که اینقدر در قصه آستریکس و اوبلیکس سر به سرشان می گذارند. یا حتما لرهای ایران باید پدر صدا و سیما را دربیاورند که چرا در دوبله یکی از این فیلم ها به فارسی آستریکس و دوستانش لهجه لری دارند. طنز و فانتزی بخشی از سینماست و این قبیل فیلم ها قطعا با فیلمی مثل «بدون دخترم هرگز» تفاوت دارد که تحریفی در واقعیت بود. درست مثل همان تحریف نام خلیج فارس و اعتراض بجای ایرانیان. داد و قال و اعتراض کورکورانه و بی منطق هیچ کمکی به حل مساله نخواهد کرد و تنها باعث تمسخر خواهد شود.

رفتار های ما در برابر گذشته مان همواره پر تضاد بوده است. از یک طرف نزدیک بود که تخت جمشید و آرامگاه کورش را عده ای با بولدوزر معدوم کنند و از طرفی یکباره غوغایی بر سر آبگیری سد سیوند و 16 سال پس از آغاز اجرای ساخت آن برپا می شود. گویی که این 16 سال همه خواب بودیم. در موزه بریتانیا با یکی از دوستان در مورد کتاب «ایران، کلده و شوش» حرف می زدیم که در بخش هایی از آن طرز انتقال و گاه توام با تخریب آثار باستانی را به اروپا نوشته است که شاید اگر می ماند یا به دست امثال خلخالی خراب و یا بوسیله بعضی ها به عنوان مصالح ساختمانی به کار برده می شد.
این عریضه نویسی اینترنتی هم که وضعی ناراحت کننده تر دارد. چندی پیش سایتی پیشنهاد داده بود که عوام الناس اینترنتی عریضه ای را امضا کنند تا مطابق با آن، نام دریای عمان به دریای فارس تغییر یابد. اگر در حضور شخص دوم مملکت رئیس فلان شیخ نشین خلیج فارس را خلیج عربی می خواند و او هم عین خیالش نیست، دلیلی ندارد که مثل پیشنهاد خنده دار قبلی، فردا تقاضای تغییر تمام کشور های دنیا را بدهیم!
کمی هم مطالعه در رابطه با موضوعاتی که می خواهیم در مورد آن اعتراض کنیم یا عریضه بنویسیم هم بد نیست. ولی اگر شب بود احتمالا بهتر است لامپ مطالعه بالای سرمان را روش کنیم و این عینک دودی را هم برداریم.

پ.ن.: در مواردی تاریخ را هرکس به دلخواه خود می نویسد. در حالیکه یونان را به عنوان مهد اندیشه می شناسند، در کشور همسایه یعنی ترکیه یونانیان را به صورت غارتگرانی بی رحم ترسیم می کنند. این تابلو نقاشی عظیم در موزه جنگ آنکارا سربازان یونانی در حال قتل زنان و پیران و تجاوز تصویر کرده است.