Monday, April 02, 2007
و چهار سال گذشت
امروز 13 فروردین مصادف با چهارمین سالگرد کشته شدن کاوه گلستان است که به نظرم شاخص ترین عکاس خبری ایران در زمان خود است. زندگی حرفه ای کاوه گلستان می تواند الگوی خوبی برای عکاسان خبری ایران باشد. نقد چند وقت پیش پیمان هوشمند زاده تصویر نسبتا کاملی از اوضاع نابسامان عکاسی خبری امروزی در ایران به دست می دهد. باید این نکته را هم اضافه کرد که رونق امروزی کار عکاسی خبری در ایران را نباید به حساب مهارت عکاسان بلکه به ذات حادثه خیز بودن محل گذاشت. ایران به گونه ایست که درآن اگر هر روز حادثه یا اتفاق غیر مترقبه ای مثل زلزله، سقوط هواپیما و یا اخباری مثل کتمان هولوکاست روی ندهد و دوباره ایران را در صدر خبرهای دنیا قرار ندهد، آن روز غیر طبیعی است. و این موضوع ارتباطی با قدرت عکاسی خبری ایران ندارد. در اکثر موارد اتفاقی می افتد و عکسی برای خبر مورد نیاز است که توسط عکاس تامین می شود و کاوه گلستان این چنین نبود، خود خبر ساز بود وهمیشه دنبال «کشف حقیقت».

عکسی از مجموعه «کارگران» کاوه گلستان

پ.ن.: 1. سایت دویچه وله، صدای آلمان با قیافه جدید و بخش راهنمای تحصیل در کشور آلمان فدرال
2. با اتفاقات اخیر، کسانی که تا کنون نسبت به خطر جنگ در ایران شک داشتند تا حدود زیادی بر شک خود غلبه کرده اند. البته که جنگ مدت هاست که شروع شده و فاز اقتضادی آن در حال مغلوبه شدن است ولی خظر شروع فاز نظامی آن نیز روز به روز شدیدتر می شود. دستگیری و تحقیر 15 ملوان ساده چیزی نیست که بسیاری از آن بگذرند و این موضوع تنها به رقیب برای آماده سازی افکار عمومی کمک می کند و در دنیای امروز قدرت از آن کسی است که رسانه همه گیر تری دارد. گزارش کوتاه بی بی سی از روزنامه های امروز بریتانیا به خوبی زنگ خطر را به صدا در آورده است.

3. این دیگه چرا؟