اگر الان فیلم 300 دیگری ساخته شده بود، یا در یک بحث خصوصی در پستوی خانه فلان شیخک دارقوزآباد، یکی چیزی گفته شده بود که به پر قبای ایرانی ها بر می خورد، هزاران طومار مسخره اینترنتی امضا شده بود و ملت حلقوم پاره می کردند.
مصطفی تاج زاده در اینجا نوشته ای دارد که خواندنش خالی از لطف نیست.
در زمانی که ایران در ضعیف ترین موقعیت بین الملی خود قرار دارد، این عمو پوتین برای خیرات کردن آش نذری به ایران نمی آید. بحث اصلی بحث رژیم حقوقی دریای خزر است که زمانی 50 درصد آن متعلق به ایران بود ولی در حال حاضر طرفین روی 20 درصد -5 کشور ساحلی هر کدام با 20 درصد سهم برابر- و یا حدود 14 درصد برای ایران - برابر میزان ساحل- چانه می زنند.
باید دید که یک نیروگاه با تکنولوژی روسی -که به فرض هم روزی راه اندازی شد- که هر شب جمعه احتیا ج به دعا دارد تا به سرنوشت چرنوبیل دچار نشود، ارزشمندتر است یا سهم واقعی ایران در خزر.

طرحی که پوتین برای آن به ایران می آید