Tuesday, February 27, 2007
وبلاگ ها و فضای شخصی
یکی از طرح هایی که در چند هفته آینده یعنی تا قبل از آغاز سال نو جا دارد که به آن پرداخته شود، توسعه بخش وبلاگ های گروه واید 10 است. طبق برنامه جدید تعداد وبلاگ ها افزایش خواهد یافت و هم چنین قالب های متنوع تری ایجاد خواهد شد که دست نویسندگان وبلاگ ها در انتخاب آن باز خواهد بود. فضای وبلاگ ها کماکان رایگان خواهد بود.

------------------------------------------------------------------------
پ.ن.: بر خلاف دو روز بارانی آخر هفته قبل، امروز هوا نیمه ابری و کاملا مناسب برای عکاسی بود. عکاسی از بالا را همیشه ترجیح می دهم.


سواحل اسکاتلند (ادینبرو 26 فوریه 2007)


بناهای قدیمی ادینبرو ( 26 فوریه 2007)

مرکز تاریخی ادینبرو ( 26 فوریه 2007)

اتوبوس های دو طبقه در مرکز شهر ( 26 فوریه 2007)

Sunday, February 18, 2007
مشکلات همیشگی
چندی قبل که اطلاعیه محمد تهرانی مدیر سایت کارگاه را دیدم فرصتی پیش نیامد که در این مورد چیزی بنویسم. خداحافظی که ظاهرا موقت است و امیدوارم که واقعا موقت باشد. این مورد و موارد مشابه که سایتی یا نشریه ای مجبور به توقف می شود، این نکته را یادآور می شود که برای راه انداختن و مهمتر از آن زنده نگهداشتن یک رسانه فقط علاقه و تلاش کافی نیست. این پشتوانه اقتصادی یک نشریه است که ماندن و موفقیت آنرا تضمین می کند.
سایت کارگاه با تلاش و هزینه شخصی محمد تهرانی اداره می شود و واقعا از بهترین سایت هادر زمینه هنر و خصوصا عکاسی محسوب می شود. قرار بود این سایت به صورت حرفه ای و خصوصا در زمینه عکاسی در آید. به نظر من عمده ترین مشکل به یک کلمه بر می گردد و آن هم «اقتصاد». زمانی که از واژه عکاسی حرفه ای صحبت می کنیم بهتر به این نکته توجه کرد در امور حرفه ای، اقتصاد تعیین کننده ترین فاکتور است و بدون توجیه اقتصادی نمی توان به موفقیت و رسیدن به هدف اندیشید. حرفه ای شدن یک سایت عکاسی در اولین قدم یعنی فراهم شدن امکان خرید و فروش و در واقع تجارت عکس.
در حالیکه در شرایط کنونی ایران صحبت کردن در مورد سایت های حرفه ای عکاسی بیشتر به شوخی می ماند. تولید کننده که مشخص است. ولی خریدار کیست؟ چه کسی قرار است عکس بخرد؟ خبرگزاری ها که عکاسان خود را دارند وتازه چند خبرگزاری ایرانی هم که عکس هایشان را در ایران به صورت مجانی منتشر می کنند. در مورد عکس های غیر خبری وضعیت واقعا اسفناک است. کمتر دیده شده که مردم به یک عکس زیبا همان توجهی را نشان دهند که مثلا به یک گلدان تزئینی زیبا می دهند. اگر به کل جامعه نگاهی بیاندازیم می بینیم که بخشی از سبد خرید جامعه به اجناس تزئینی اختصاص دارد و سهم عکس در آن به چشم نمی آید. اگر کسی خیلی هنر کند پوستری می خرد که معمولا عکاس آن هم معلوم نیست و در تیراژ بالا توسط یک انتشاراتی و اغلب اوقات هم بدون رعایت حق مولف به چاپ رسیده است. سهم عکس از نقاشی هم بسیار پایین تر است.
تازه این مساله مربوط به خرید غیر آنلاین است و در مورد سایت ها با مساله خرید آنلاین روبرو هستیم که زیربنای آن در ایران هنوز وجود ندارد. کارت های اعتباری معتبر بین المللی، بانکداری آنلاین و روش های انتقال پول از طریق سایت هایی مثل Paypal که از اصلی ترین ابزارهای تجارت آنلاین هستند، در ایران هنوز در حد واژه باقی مانده اند و آنچه که در معدودی سایت های ایرانی به عنوان خرید آنلاین دیده می شود، در واقع نوعی سفارش دادن از طریق اینترنت است. موفقیت سایت های عکاسی هم وابسته به ایجاد زمینه های تجارت آنلاین و رفع مشکلات آن در ایران است و تا قبل از حل این مشکلات و برقراری امور اساسی همانند حق مولف صحبت کردن در این زمینه کمی زود بوده، بیشتر جنبه تئوریک دارد.

بافت قدیم شهر ادینبرو (اسکاتلند 17 فوریه 2007)

قایق های تفریحی و ماهیگیری (ادینبرو 18 فوریه 2007)

ادینبرو (18 فوریه 2007)

بندرگاه (ادینبرو 18 فوریه 2007)
----------------------------------------
پ.ن.: من کماکان مسافرم و در نتیجه فرصت زیادی برای پرداختن به سایت فتو ندارم. بدتر آنکه چند روز قبل دوساعت دیر از خواب بیدار شدم و به پروازم نرسیدم. در واقع وقتی رسیدم که لیست را بسته بودند و فقط توانستم بلیطی برای پرواز بعدی بگیرم. نکته بعدی اینکه اگر بخواهم از بهترین و احمقانه ترین چیزهایی را که اینجا دیده ام نام ببرم باید بگویم که باز بودن فروشگاه ها در دو روز آخر هفته کار بسیار عاقلانه ای است :) در آلمان و مخصوصا روز های یکشنبه حتی مرده ها هم استراحت می کنند چه برسد به فروشگاه ها. روشویی های انگلیسی احتمالا بدترین چیزی است که این جامعه محافظه کار آنرا تاحدود زیادی حفظ کرده است. شیر آب گرم و سرد جداگانه به کاسه روشویی باز می شود و داخل آن باید مخلوط شود. اگر خیلی سوسول و بهداشتی باشید احتمالا بعد از یخ زدن دستتان زیر آب سرد و سوختن دست زیر آب داغ راضی خواهید شد که دریچه آب کاسه روشویی را بگذارید و پس از پر شدن آن از آب ولرم، حالا مثل یک بچه خوب دست و صورتتان را بشویید.

Sunday, February 11, 2007
باز هم از اینترنت
کافیست که آدم چند روز به اینترنت دسترسی نداشته باشد تا قدر آن را بداند. فعلا که مشغول انجام بقیه کارهایم هستم تا چند هفته دیگر که به خانه برگردم و اوضاع دوباره عادی شود.



گل های ارکیده در باغ گیاهشناسی سلطنتی کیو (لندن، ریچموند 5 فوریه 2007)

بریتیش موزیوم (لندن 10 فوریه 2007)

پ.ن.: اگر کسی اخبار این روز ها با ماه های قبل از جنگ عراق مقایسه کند متوجه شباهت های بسیار زیاد آن خواهد شد. مثلا اخبار همین امروز در مورد ارائه شواهد دخالت ایران در بمب گذاری های عراق را با جلسات شورای امنیت در آن روزها مقایسه می کنم که به صورت مستقیم پیگیری میکردم. تنها تفاوت در اینجاست که صدای مخالفت جدی در میان افکار عمومی شنیده نمی شود، در حالی که در آن زمان تظاهرات عظیم ضد جنگ به دفعات برگزار می شد. با بررسی اخبار و تحلیل ها می بینم که عباس عبدی و ابراهیم نبوی تحلیل هایی واقع بیننده تر از بقیه ارائه کرده اند. به نظرم در حال حاضر همه چیز به سمت رویارویی پیش می رود و جمهوری خواهان و نئوکان های آمریکا به حل مساله هسته ای ایران به هر طریق ممکن حتی نظامی احتیاج دارند. جورج بوش از لحاظ قانونی دیگر نمی تواند در انتخابات شرکت کند و در آخرین سال های ریاست جمهوری خود می خواهد که این مساله را نا تمام باقی بگذارد. جمهوری خواهان هم علیرغم از دست دادن اکثریت در کنگره به انتخابات ریاست جمهوری 2008 امید دارند. دو رقیب بالقوه آنها دو ضعف عمده دارند: یکی سفیدپوست نبودن اوباما و دیگری زن بودن هیلاری کلینتون است و همین موضوع امید جمهوری خواهان را برای بدست آوردن مقام ریاست جمهوری افزایش می دهد و قطعا حل مساله ایران این امید را بسیار تقویت می کند. در ایران هم که همانند قبلا اصلا سیاست مدون و مشخصی به چشم نمی خود که کسی بخواهد تحلیل کند. مثل همین سفر لاریجانی به کنفرانس امنیتی مونیخ که تا یک روز قبل از آن به صورت متناوب تذکیب یا تایید می شد. به نظرم الان دیگر زمان بحث در مورد «حق مسلم» و شعارهای مشابه نیست و فقط باید به این اندیشید که چگونه می توان جلوی جنگ را گرفت.