احتمالا روس ها هیچ وقت چنین روزی را پیش بینی نمی کردند که فضای پیمای بوران به جای پرواز در فضا مجبور باشد که توسط چندین یدک کش روی رودخانه راین حمل شود.
برنامه فضاپیماهای بوران در از اوایل دهه 1970 میلادی در رقابت با برنامه شاتل فضایی ایالات متحده آغاز شد. ساخت شاتل های فضایی بوران در سال 1980 آغاز شد و در سال 1984 اولین فضا پیما به صورت کامل تولید شد. چندین نمونه از بوران ساخته شد که تنها یک نمونه یعنی Buran 1.01 در 15 نوامبر 1988 به فضا پرتاب شد که پس از قرار گرفتن در مدار، در مدت 203 دقیقه دو دور به دور زمین گردش داشت و در بازگشت به صورت خودکار فرود آمد. Buran 1.01 در 12 می 2002 بر اثر ریزش آشیانه ای که در آن قرار داشت، تخریب شد.
نمونه آزمایشی حاضر با نام OK-GLI (Buran Analog BST-02) و مجهز به موتور جت، در سال 1984 ساخته شد و مجموعا مورد 25 تست پروازی قرار گرفت. پس از لغو پروژه شاتل به دلیل مشکلات مالی که به صورت رسمی در سال 1993 توسط بوریس یلتسین اعلام شد، OK-GLI برای سالها در پایگاهی در نزدیکی مسکو قرار داشت و در سال 2000 توسط شرکتی استرالیایی خریداری شد و به بندر دارلین منتقل شد. پس از ورشکستگی شرکت استرالیایی مالک آن، در سال 2004 تیمی از ژورنالیست های آلمانی OK-GLI را در بحرین یافتند که بعد از آن موزه خصوصی تکنیک اشپایر -SPEYER Technik Museum- آنرا خریداری کرد که قرار بود در سال 2005 به آلمان منتقل شود که به علت موانع قانونی، انتقال آن تا امسال میسر نشد. اول آپریل 2008، OK-GLI توسط کشتی به بندر روتردام هلند منتقل شد و در حال حاضر نیز به سوی مقصد نهایی آن در جنوب ماینز در حال انتقال است.